Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Μ(η) Μ(ου) (Ε)ξηγείς. Κατάλαβα.

Σε παρακαλώ, αν έχεις την καλοσύνη, μη ρωτάς «γιατί» και κάνε έναν κόπο να συνηθίσεις γρήγορα στα «μη».

Όταν σε στέλνουν σε μια δουλειά, ή ακόμη κι αν έχεις χτυπήσει μόνος σου την πόρτα, ΜΗ ρωτάς για την αμοιβή σου. Θα σου πουν κάτι σχετικό, κάποια στιγμή.

Προς Θεού, ΜΗΝ τσινήσεις. Δεν θα είναι αυτό που φανταζόσουν, δεν θα είναι καν το κατώτερο των προσδοκιών σου. ΜΗ ρωτάς βλακείες. Οχι. Δεν θα συμπεριλαμβάνεται η ασφάλιση σε αυτό το ποσό.

ΜΗΝ το συζητήσεις.

Δεν έχει να κάνει με ‘σένα. Ούτε με την προϋπηρεσία. Ούτε με τις ικανότητες σου. Δεν απασχολούν κανέναν αυτά. Σε λίγο καιρό δεν θα απασχολούν ούτε εσένα.

ΜΗ φέρνεις αντιρρήσεις (και φυσικά – σ’ το ξαναλέω- μη ρωτάς «γιατί»). Αν η δουλειά πρέπει να γίνει έτσι, θα γίνει έτσι, πάει και τελείωσε. Αν δε σ’ αρέσει, εκεί είναι η πόρτα.

Τι εννοείς, όταν λες αλλιώς το φανταζόσουν; Το μέρος εδώ δεν έχει να κάνει με τη φαντασία σου, παιδάκι.

Τι διάολο, στραβός είσαι; Τι εννοείς, ότι είσαι από τους κατώτατους μισθούς και δεν τους παίρνει να σου κάνουν περικοπές; Τους παίρνει. ΜΗΝ αντιδράσεις. 50% κάτω; 50% κάτω.

Άνθρωπε, εκτός από στραβός είσαι και ηλίθιος; Δεν καταλαβαίνω τι θες να πεις, όταν κλαψουρίζεις ότι δεν είναι δυνατόν να παίρνεις τόσο λίγα χρήματα και να τα παίρνεις και με δύο (τρεις, τέσσερις, πέντε) μήνες καθυστέρηση. Είναι. Όπως και η πόρτα είναι. Εκεί. Που σου ‘δειξα προηγουμένως.

Έχεις τόοοοσα πράγματα να κάνεις, τόοοοση δουλειά και έχεις ακόμη καιρό να σκέφτεσαι ότι τα λεφτά είναι λίγα και οι απαιτήσεις πολλές; Ok, φίλε. Τράβα στον συνδικαλιστή της «γειτονιάς» σου.

Τι εννοείς, δεν τον εμπιστεύεσαι; Α, εσύ δεν υποφέρεσαι. ΜΗΝ ενοχλήσεις άλλους με αυτές τις ηλίθιες υποψίες σου. Αυτό υπάρχει, σ’ αυτό θα πας. Νομίζω, πάντως, ότι σου έδειξα που είναι η πόρτα, έτσι;

ΜΗ μου δείχνεις το μπλοκάκι σου. Δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Τι εννοείς ότι έχεις πληρώσει το ΦΠΑ, αλλά δεν έχεις πληρωθεί; Ας μην έκοβες απόδειξη. Τι εννοείς ότι αν δεν έκοβες, δεν θα πληρωνόσουν ποτέ; Μόνος σου το λες, λοιπόν. ΜΗ με ζαλίζεις. Το «αργά» είναι νωρίτερα απ’ το «ποτέ», οπότε περίμενε τώρα.

ΜΗ μου κουβαλάς τους λογαριασμούς πάνω στο τραπέζι των συσκέψεων. Το ξέρω ότι είσαι 5 μήνες απλήρωτος. Εγώ τι θες να κάνω; Ξαναρωτώ: την πόρτα στην έδειξα, ναι;

Να ρωτήσω και κάτι άλλο: ξέρεις πόσα παιδάκια πρόθυμα και μουγκά περιμένουν έξω από την πόρτα; Για τη δική σου δουλειά; Και σε πόσα μπορώ να μοιράσω τον δικό σου τον μισθό; Θα πάρω πέντε με 100 ευρώ το ένα και θα μου πουν και «ευχαριστώ»! Τράβα στη θέση σου, τώρα.

Άμα θες, μη σε κρατάμε.

ΜΗΝ κρίνεις την πολιτική της επιχείρησης. Τι εννοείς ότι ρίξαμε ένα σκασμό λεφτά σε διαφήμιση και αντί για το θέμα σου διαφημίζουμε το Cd; Είσαι τρελός;

Και ΜΗ φωνάζεις και πολύ. Σου βγαίνει τ’ όνομα ότι είσαι αναρχοκουμμούνι κι αν ξαναβρείς δουλειά, σφύρα μου.

Γράψε κάτι για το αφεντικό. Για τις αριστερές καταβολές του. Για το πόσο εντάξει είναι, πόσο συμπάσχει μαζί σου (σας), πόσο καταλαβαίνει την κατάσταση σου (σας), διότι έχει περάσει απ’ τη θέση σας, για το δάκρυ που κύλησε στο μάγουλο του, όταν σας ανακοίνωνε τις περικοπές.

Τι εννοείς «αυτά είναι καραγκιοζιλίκια»; Τι εννοείς πήρε τα φράγκα και τα επένδυσε στην εταιρεία της συζύγου; Είσαι βλάκας; Θες να απολυθείς; Τι εννοείς, όταν λες ότι δεν γίνεται να απολυθείς, αφού ποτέ δεν προσλήφθηκες; Μπορείς!

ΜΗ σέρνεσαι. ΜΗ γκρινιάζεις. ΜΗ γράφεις «επικίνδυνα» πράγματα. Χαμογέλα. Εσύ συμφώνησες σε όλο αυτό. Όταν έβλεπες ότι δεν πληρώθηκες τον πρώτο μήνα, τον δεύτερο, το δέκατο τρίτο, τι περίμενες; Κάνε δημόσιες σχέσεις, ποτέ δεν ξέρεις. Πάντα θα υπάρχει χώρος pay roll, «καμαριέρες» και παρκετέζες γραφείου.

Όταν κορόιδευες τον μαλάκα στο διπλανό γραφείο που σου έβγαζε φιλιππικούς περί «δουλίτσας» και «ψωμακίου», εσύ ήσουν ο έξυπνος; Κοίτα το, το παλλικάρι, πόσο πρόκοψε. Έβαλε και υποψήφιος στις εκλογές του σωματείου σου. Τι εννοείς, δεν βρήκε ούτε την ψήφο του μέσα; Τι εννοείς λούστηκε αυτά που κορόιδευε; Α, εσύ δεν έχεις σωτηρία μου φαίνεται.

Να βάλεις πλάτη για την επιχείρηση. Κι όταν έχει, θα σου δώσει. Άλλοι θα σκότωναν για να βρίσκονται στο μαγαζί που είσαι ΕΣΥ. Για να μη σου πω ότι θα πλήρωναν κιόλας. Αχάριστε, βλάκα, ψευτόμαγκα.

Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Από που νομίζεις ότι βγήκες και ζητάς κανονικό μισθό, κανονική δουλειά, ασφάλιση και συνθήκες δημιουργικότητας; Απ’ το χρυσό τσουτσούνι;

Και που ‘σαι! Το «παραιτούμαι», το «-μαι», γράφεται με «-ε». Αγράμματε!


ΥΓ1: Αν αυτό θέλατε, αυτό πήρατε. Αλλά είναι σαφές ότι δεν θέλατε αυτό.


ΥΓ2: Και για να απαντήσω σε ένα φίλο που πολύ με εχτιμάει και πολύ με υπολήπτεται, αλλά όλα μου τα στέλνει ανώνυμα και «ντυμένα» με μία ευγενική απειλή (;). Όχι, φίλε. Το ζόρι στα ελληνικά media δεν ξεκίνησε με το «κανόνι» στον «Ελεύθερο Τύπο», επί Γιάννας. Πάει χρόνια πίσω, χωράει πολλούς και πολύ σύντομα θα χωρέσει περισσότερους. Και... όχι. Αθώα θύματα δεν υπάρχουν. Όλοι, κάπως, σε κάποια στιγμή, συμβάλαμε στην «καραμπόλα» που πήρε σβάρνα το Alter, την «Ελευθεροτυπία» και άλλα (πολλά) Μέσα. Ατέλειωτη η λίστα των εφημερίδων που άνοιγαν προεκλογικά – ή και όχι – και των περιοδικών που δεν κατάφεραν να συμπληρώσουν όχι πενταετία, αλλά ούτε χρόνο ζωής. Αν δεν σε απασχολούν τα μικρά ναυάγια, κάποια στιγμή θα ξαναζήσεις Τιτανικούς, σοφέ τύπε. Αλλά αυτές είναι αναλύσεις που γίνονται από κόσμο, ο οποίος παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά। Ούτε από ‘σένα, ούτε από ‘μένα.


ΥΓ3: Τα πράγματα στον Τύπο θα ήταν λιγότερο οδυνηρά, αν κάθε φορά που έπεφτε μια σφαλιάρα δεν ήσουν πρόθυμος να σκύψεις για να την αρπάξεις καλύτερα. Απλά πράγματα.

@ Τη φωτό τη δανείστηκα από το site lostbodies.gr.

8 σχόλια:

ΑΝΤΩΝΗΣ Σ. είπε...

Μου θύμισες την περίοδο της Δικτατορίας που μας λέγανε πως όποιος δεν τους ενοχλεί δεν τον πειράζουν.... κι αν τους έγλυφες κιόλας μπορούσες να κάνεις και περιουσία.
Περιττό να σου υποδείξω πόσοι γύρω σου "έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά τους" πήγαν ψηλά αλλά αν δεν αθλείσαι στο συγκεκριμένο σπορ τι το κουράζεις... "δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό".
Δυστυχώς γμτ!!!!!

monahikoslikos είπε...

Δυστυχώς Κοπτοραπτού μου από μέρα σε μέρα αγωνιζόμαστε να αγγίξουμε τον πάτο παλεύοντας με τη συσωρευμένη λάσπη στον πάτο του πηγαδιού χωρίς να τα καταφέρνουμε να τον αγγίξουμε.
Κι η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα επώδυνη για όσους προσπαθούν να διατηρήσουν κι ένα κάποιο επίπεδο αξιοπρέπειας.
Προχθές μίλαγα με μια φίλη, χωρίς ευλύγιστη σπονδυλική στήλη, που κλείνει τώρα 10 χρόνια εκτός επαγγέλματος διότι "δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις".
Και σ' αυτό το διάστημα όποια πόρτα χτύπησε (μηδέ της πόρτας της ΕΣΗΕΑ εξαιρουμένης) τη βρήκε ερμητικά κλειστή.
Καλό κουράγιο!!!

ΠΑΛΙΟΣ είπε...

Σ' αγαπώ. Και στο ραδιόφωνο σ' αγαπούσα και στην εφημερίδα σ' αγαπούσα και στο περιοδικό σ'αγαπούσα και στο site που π΄γες κι έμπλεξες σ' αγαπούσα, μα πιο πολύ σ' αγαπώ εδώ !!! Πολύ και να το θυμάσαι. ΕΝΤΑΞΕΙ;;;;;;;

Swell είπε...

Aπό οσφυοκάμπτες άλλο τίποτα αυτή η αγορά. Που όλοι τους πέτυχαν. Άλλοι λίγο, άλλοι πολύ, όπως αυτός ο κοινός μας γνωστός. Που κι αυτός έγραφε το "παραιτούμαι" με "ε".

Σε μένα πάντως έδειξε την πόρτα (και) η καραπουτανάρα η google. Γι' αυτό αναγκάστηκα να μετακομίσω. Το νέο σπίτι είναι το swell-new.

agrampelli είπε...

Και εγώ:

"Σ' αγαπώ. Και στο ραδιόφωνο σ' αγαπούσα και στην εφημερίδα σ' αγαπούσα και στο περιοδικό σ'αγαπούσα και στο site που πήγες κι έμπλεξες σ' αγαπούσα, μα πιο πολύ σ' αγαπώ εδώ !!! Πολύ και να το θυμάσαι. ΕΝΤΑΞΕΙ;;;;;;;"

Πολύ το αγάπησα αυτό το σχόλιο...:))

Βασίλης Α. είπε...

Ίσως ειμαι από τους λίγους που σε ανακάλυψαν πριν γίνεις... φίρμα:)

Και σε βλέπω να "μεγαλώνεις" και να ωριμάζεις από το πρώτο μπρούχαχα κειμενάκι σου μέχρι τα αλλα τα πιο ωραία και πιο γεμάτα σου.

Χαίρομαι που γύρισες, χαίρομαι που ωριμασες κι άλλο κι όσο σε συγκρίνω με τα πρώτα σου κείμενα, ξέρω γιατί με την κάθε αράδα γίεσαι ακόμη πιο ανθρώπινη και σ΄γουρα καλύτερη.

Να είσαι καλά, να προσέχεις και να γράφεις το ίδιο αληθινά όπως τότε, όπως τώρα. Ελπίζω να σε δω απόψε στο Black Duck !

koptoraptou είπε...

@ Αντώνης Σ.

Ήθελα να 'ξερα: Αυτά τα γαμίδια τα κέρατα, τα σάλια και το σούρσιμο δεν σώνονται κάποτε;

@ Monahikos Likos

Με το συμπάθειο Λύκε μου, γνωριζόμαστε και χρόνια, αλλά κι αυτή η ευλογημένη στην... ΕΣΗΕΑ βρήκε να χτυπήσει;

koptoraptou είπε...

@ Παλιός

Να 'στε καλά που μ' αγαπάτε... ολούθε!:)

@ Swell

Τι της έκανες της γκουγκλ και σ' έδιωξε;;;

@ Βασίλης Α.

Πολύ ευχαριστώ για τα καλά λογάκια. Στο "Black Duck" πάντως δεν σας είδα, ή δεν με είδατε για να ευχαριστήσω κι από κοντά. (Άκου φίρμα!). Την επόμενη φορά, τότε, ναι;