Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

"Φιλαράκι, ψήφισε με!"

Κάποτε, σε κάποιο μουτζαχεντίν του spin doctoring (my ass) είχα παραπονεθεί για τα μαζικά μηνύματα, παραμονιάτικα εκλογών, προς καψερούς ψηφοφόρους.

Από τη Μεγάλη Δευτέρα μετανιώνω πικρά για το παράπονο μου. Τα sms που καταφθάνουν είναι τόσο προσωπικά που ακόμη κι εγώ κοκκινίζω κι αναρωτιέμαι πότε κούνησα την ουρά μου και λαμβάνω τέτοιες προστυχιές Πασχαλιάτικα.


Πρόστυχο μήνυμα Νο1:

«Φιλαράκι, θα με κάνεις πολύ περήφανη, αν στηρίξεις τον αγώνα που ξεκινάω. Κατεβαίνω στη Β’ Αθήνας και θα ήθελα τη βοήθεια σου. Στο μέιλ σου προωθώ και το βιογραφικό μου και είμαι σίγουρη ότι θα το προωθήσεις σε όλες σου τις λίστες».


«Φιλαράκι»; «Θα με κάνεις περήφανη»; «Είμαι σίγουρη»;


(Κάπου εδώ, για εντελώς προσωπικούς λόγους να αναφέρω ότι σ’ αυτή τη ζωή «φιλαράκι» με αποκαλούν δύο άνθρωποι: ο Νικόλας και η Σταυριάνα. Είναι τίτλος κερδισμένος με ζόρι και με χρόνο. «Περήφανη» έχω κάνει τη μαμά, άντε και καμιά δεκαριά φίλους, για λόγους ηλίθιους, τύπου έμαθα ποδήλατο, δεν έκλαψα στο πρώτο εμβόλιο, τίναξα στον αέρα «ευτυχίες» που δεν μου ταίριαζαν, τέτοιες μαλακίες. Όσο για το «σίγουρη», ας μην το αναλύσω, ε;).


Από Μεγάλη Τρίτη έως Μεγάλο Σάββατο τα sms το χαβά τους. Κλισεδιάρικα («νέοι κι άφθαρτοι να μπουν στη Βουλή», «ένα λιθαράκι θα βάλω κι εγώ», «φιλενάδα, αποφάσισα να κατέβω για να τους δώσουμε ένα μάθημα», «έλα να τους τιμωρήσουμε μαζί», «με την ελπίδα ότι μπορούμε και θα τα καταφέρουμε»), ενοχλητικά, αναγκεμένα, ζητιανάκια κανονικά. Σαν το...


Πρόστυχο μήνυμα Νο2 (Κυριακή του Πάσχα)

«Συναδέλφισσα, ξέρω ότι είσαι αντράκι και θα κάνεις το σωστό. Βοήθα με και λίγο απ’ το διαδίκτυο. Παλεύω για το καλό μας».


(Όχι, κύριος. Δεν είμαι «αντράκι». Θέλω δε να σου πω ότι με πιάνει θλίψη τρελή με όλα αυτά τα φοβισμένα κορίτσια που αυτοτιτλοφορούνται έτσι. Γυναίκα είμαι, χοντρά ταλαιπωρημένη, αλλά όχι απελπισμένη. Όχι ψήφο, ούτε τον πυρετό μου δε σου δίνω. Και το διαδίκτυο στενάζει από κάτι κομματοβλαμμένους σαν κι εσένα).


Αφήνω το κινητό στο τραπέζι. Ανοίγω τον υπολογιστή. Μπαίνω στο Facebook στη σελίδα που με το «έτσι θέλω» ο αποστολέας του τελευταίου μηνύματος με έχει κάνει add στο group των υποστηρικτών του. Πριν «απεμπλακώ» από το εν λόγω group κοιτάω τη φάτσα του. (Αιωνίως) άπλυτο, αξύριστο και με κοιλιά τον είχα αφήσει και πλέον από το ρετούς θυμίζει τον παραμελημένο αδερφό του Κώστα Μαρτάκη. Πριν αυτοδιαγραφώ , τον θυμάμαι χρόνια πίσω, στο απέναντι γραφείο να βρίζει με πάθος τους δημοσιογράφους που εξαργύρωναν τη δουλειά τους με μια «χεσμένη βουλευτική έδρα» (sic).


Με πιάνει ντροπή που σε λιγότερο από 3 λεπτά μετά την «αυτοδιαγραφή» μου ‘ρχεται μήνυμα επιθετικό: «Μπορώ να μάθω γιατί;».


Ντροπή που κοτζαμάν μαντράχαλος μετράει τις ψήφους με τα “likes” και παραμονεύει ποιος αποσυνάγωγος την «κάνει» απ’ τον... αγώνα.


Το καλό είναι ότι αυτές οι εκλογές θα είναι σαν πιστολιά. Μία που την άκουσες, μία που έγινε η ζημιά. Δεν θα προλάβουν να ανοίξουν εφημερίδες και να κλείσουν σε δυο μήνες. Δεν θα μας ταλαιπωρήσει πολύ όλος αυτός ο αριβίστας θίασος. Θα πέσει και κανά γιαούρτι παραπάνω. Δεν συμφωνώ και δεν θα το ‘κανα. Αλλά εννοείται ότι αγαπώ τον κόσμο που ξύπνησε και δεν μασάει από φέιγ βολάν και γλιτσιές τύπου «είμαι ένας από εσάς».

Και κυρίως, σχεδόν νοσταλγώ (τι νοσταλγώ; Καίγομαι) τα παλιά μαζικά βιομηχανοποιημένα μασίφ πολιτικάντικα μηνύματα (ούτε πολύ κοντά να πιάσουμε παιδί ούτε πολύ μακριά): «Αγαπητέ συμπολίτη, στήριξε μας με την ψήφο σου»...

10 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Εντάξει φιλαράκι?

monahikoslikos είπε...

φιλαράκι δεν πιστεύω να μην με ψηφίσεις επειδή σε κερδίζω στο τάβλι, κάνε κάτι να μπω στη Βουλή και θα σ΄αφήνω να με κερδίζεις Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο.

Swell είπε...

Βρε, δε σου' μαθε η μητέρα να μην είσαι ακατάδεχτη;

Χρόνια σου πολλά αγαπητή!

Το έταιρον 2μιση είπε...

Άκου ερώτηση... "Μπορώ να μάθω γιατί;" !!
Ζηλεύω τους αρχαίους έλληνες που είχαν και την διαδικασία του εξωστρακισμού.

Απο πόσους άραγε θα είχαμε απαλαγεί αν το είχαμε και εμείς;

agrampelli είπε...

"τίναξα στον αέρα «ευτυχίες» που δεν μου ταίριαζαν"

:))

(και πως να μην σ αγαπώ έ;;;;)

KGM Ο ξέρεις ποιος!!! είπε...

Τρελή γυναίκα! Που έφυγες και μας παράτησες με τη μούχλα! Και τώρα μου και μας λείπεις από παντού! Απ' τον καφέ, απ' το τσιγάρο, απ΄τους καβγάδες... Αυτό που το πας; Που μου λείπουν οι καβγάδες μας; Τα φουστάνια σου; Η μούρλια που σε δέρνει; Μου λείπεις, τ' ακούς;;;

- είπε...

κοπτοραπτού κι η ατάκα 'για το καλό του τόπου';
(μερικές φορές ο τόπος είναι ένα ύφασμα με φόδρα που έχει προστεθεί κάτω δεξιά στο σακκάκι-σακκάκι...)
καλό μήνα!

- είπε...

α, καλό μήνα! είπα ή όχι; δε θυμάμαι!

- είπε...

α, και προς μοναχικόν λύκον: ντροπή σου μοναχικέ λύκε να ζητάς την ψήφο της επειδή σε κερδίζει στο τάβλι! εγώ δλδ που δεν κερδίζω πουθενά δε δικαιούμαι τίποτε;

koptoraptou είπε...

@ Λύκε μου, κέρδιζε με, κέρδιζε με, αρκεί να είσαι γερός. Σε φιλώ πολύ!

@ Swell, έλα ντε. Μου μάθαινε άλλα η μαμά. Πως να αποφεύγω τις κακοτοπιές. Αλλά δεν τα 'παιρνα τα γράμματα...

@ Αγράμπελη, αγάπα με γιατί χανόμαστε:))) Σε φιλώ και μου λείπεις, να το ξέρεις.

@ KGM, έχω να σας πω ότι η μούχλα κάνει ωραίο τυρί. Φουστάνια μπορώ να σας στείλω όσα θέλετε. Καφέ και τσιγάρο κερνάω πλέον στο γνωστό στέκι. Και μη με λέτε μουρλή. Απανταω μόνο στο "θεόμουρλη"

@ Abbtha μου, εσύ ευχήθηκες καλό μήνα, αλλά αυτός κάνει του κεφαλιού του. Είδες τα χαϊρια μας στις εκλογές. Σε φιλώ πολύ!