Κυριακή, 11 Μαΐου 2008

Τιβί: Ρόουλ πλέινγκ γκέιμ φορ έβριβόδι



(Εμπνευσμένο από τον Swell και αφιερωμένο σε όσους δεν ζουν χωρίς τηλεόραση)

Παλιά, πολύ πριν κάτσω τον αποτέτοιο μου στον κοπτοράπτη, μαθήτρια γαρ, δεν μπορούσα να διαβάσω τα μαθήματα της επομένης, αν στην τιβί δεν «έπαιζε» μια παπαριά της εποχής.
Ολίγον «Τόλμη και Γοητεία», ολίγον «Σάντα Μπάρμπαρα», στα τσακίρ κέφια και στα δύσκολα διαγωνίσματα μπόλικη «Λάμψη» και στα καπάκια «Καλημέρα Ζωή».
(Μη με ρωτήσετε πως τελείωσα το σχολείο… Πάντως, παιδί Ίντιγκο δεν ήμανε. Το ‘χω ψάξει!).
Όταν πλέον έκατσα – πανάθεμα την ώρα – στο ρημάδι και άρχισε και για ‘μένα η λεγόμενη παραγωγική διαδικασία, μου ήτο αδύνατο να εργασθώ, αν δεν «έπαιζε» έστω και στο «ψιθυριστό» κάποια μεταγλώττιση, δεν πα’ να ήταν και η «Χουανίτα η Παρθένα».
Για να εξηγήσω το βίτσιο μου, ήθελα να ακούω κάποιον να παίζει τον ρόλο του: ο καλός, ο κακός, ο άσχημος, η Χιονάτη και τα 7 σκαμπό, η μάνα μου, ο πατέρας μου και έξι τούβλα όρθια.
Τώρα πια είμαι στην υπερευτυχή θέση να μη χρειάζεται να επιλέξω κανάλα, ώρα και μέρα: το οποίον σημαίνει, ότι η ελληνική τιβί είναι ένα ακατάληπτο τουρλού ρόλων, μια φοβερή πολυσαλάτα καρατερίστα, όπου ο διόλου απαιτητικός τηλεθεατής (σαν και τα μούτρα μου) μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρει κάποιον να του «παίξει» ό,τι τραβά η ψυχή του…
Και για να γαζώσω πιο ειδικώς: Υπάρχουν κάτι φοβερές διάνοιες τηλεκριτικής που πρώτες και πρώτοι λανσάρισαν το αξίωμα ότι για να επιζήσει κανείς στο μαγικό κουτί της τιβί πρέπει να βρει έναν ρόλο – του πάει, δεν του πάει, κανέναν δεν απασχολεί.
Το «τσίμπησαν» αυτό οι τηλεαστέρες, έμαθαν το ποιηματάκι τους απ’ έξω, πρόβαραν την πρόζα τους μπροστά στον καθρέφτη και οι ρόλοι μοιράστηκαν: από ‘δω τα «καλά παιδιά» (ελάτε τώρα, όλο κάπου πάει ο νους σας), από ‘κει οι «φωνακλάδες» (ξέρω τι σκέφτεστε!), παρακείθε οι κουλτουριαραίοι (…έλα, προσπαθήστε λίγο), πέρα Παναγιά λολίτες και ωραίες και πάει λέγοντας.
Οι κανάλες, εννοείται ότι δεν είναι χαζές κι ότι ψυχοπονάνε και σιγοντάρουν τους ρολίστες. Το χρήμα ρέει για όποιον φωνάζει, «τα λέει», πουλάει αίσθημα ή αμολάει κακίες και ο Θεός της τηλεόρασης ευλογεί όλη αυτή τη σαλάτα που καλύπτει κάθε ανάγκη του τηλεθεατή, σαν και τη πάρτη μου (χε,χε,χε).
Ποιος είπε ότι δεν ξαναγέννησε η φύση Αυλωνίτη; Σταυρίδη; Νοταρά;
Και τους ξαναγέννησε και έφτιαξε τους απαραίτητους κλώνους, μόνο που άλλους τους έριξε στα κεντρικά δελτία και άλλους στην πρωινή ψυχαγωγία. Άκου λέει!
Άλλωστε, τι θα ήταν η ζωή μας, αν ήμασταν όλοι ίδιοι;
Παρένθεση: Κάποτε πριν από πολλά χρόνια, η πολυαγαπημένη μου μήτηρ, ρώτησε τον επίσης λατρεμένο μου πατέρα, γιατί εννοεί να ακούει Τράγκα – Κακαουνάκη το πρωί στο ράδιο και το μεσημέρι να βλέπει Βασίλη Λεβέντη (στην αθάνατη εποχή του φραπέ και της πίτσας;)…
Η απάντηση ήταν αποστομωτική: «Γιατί το Εθνικό κοιμάται όρθιο και η σχολή Κουν βγάζει μόνο διανοούμενους!».
Ξερή η μαμά, του έψησε τον καφέ, του τον άφηκε πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, δυνάμωσε και λίγο την ένταση και δεν ξαναρώτησε.
Το λοιπόν, εικοσιτόσα χρόνια μετά την ερώτηση της μητρός, συγχύζομαι απέραντα, όταν ακούω ότι «έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει», «η αμάθεια μας κυβερνάει μέσω της τιβί», «η αποξένωση και ο αφελληνισμός» και άλλα εκτός τόπου και χρόνου που βλέπω γραμμένα, σαν την αμίμητη ερώτηση της Μαίρης Αρώνη στον Διονύση Παπαγιαννόπουλο: «Λιόλιο, ήρθες;».
Βαράτε βιολιτζήδες! Δημοκρατία έχομεν (;) και κάποιος πρέπει να κάνει θόρυβο!
Διότι πως θα γαζώσω εγώ σε κλίμα απολύτου ησυχίας; Με Περγκολέζι και Σοπέν; Βάρα, μανίτσα μου, να μην πεινάσουμε!

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: upload.wikimedia.org

24 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Είμαι φανατικός (εραστής θα έλεγα) του θορύβου, γι αυτό βλέπω τηλεόραση με την πλάτη (είναι και η διαρρύθμιση του χώρου που δεν διευκολύνει) και μου είναι αδιάφορο, όταν δουλεύω, τι παίζει και ποιος τον παίζει ...το ρόλο του αρκεί η μουρμούρα.
Μόνο τη νύχτα προσέχω σε ποιο κανάλι θα την αφήσω να μουρμουρίζει για νανούρισμα μη και ξυπνήσω με καναν εφιάλτη τύπου Αυτιά, Κουίκ, Λιβανίου (καλέ τι έγινε αυτή που χάθηκε).
Μικρός πάντως θυμάμαι ότι σαν έπαιζε λαϊκά τραγούδια το Β΄πρόγραμμα του ΕΙΡ, όλες οι ασκήσεις μαθηματικών, φυσικής και χημείας γινόταν παιχνιδάκι και ας με κυνήγαγε η μάνα μου να το κλείσω για να διαβάσω.

Cartman είπε...

Αυτό εξηγεί το γιατί τα κανάλια παίζουν τις ίδιες Ταινίες ακαταπαυστά
εδώ και χρόνια.
Και δέν μιλάω μόνο για τις ελληνικές!
Θυμάτε κανείς πόσες φορές έχουμε δει
ίδια επεισόδεια του Friends?

koptoraptou είπε...

@ monahikos likos:

Με την πλάτη ε; Να σου πω δεν είναι άσχημη ιδέα. Όσο για το νανούρισμα, τι να σου λέω: δεν υπάρχει καλύτερο λάλαμπαϊ από τα βραδινά τοκ σόους! Βάζεις κρασάκι, απλώνεις αρίδα, μιλάει ο κυριούλης και κάπου εκεί αριβάρει κι ο Μορφέας. Καλησπέρες Λύκε μου!

@ Cartman:

Φρέντς; Αυτά με την Άνιστον; Αυτά που δίνει γνωστή εφημερίς; Όχι, άλλο κάρβουνο, Λιόλιο μου!

ria είπε...

εγώ κατάλαβα ότι όσο πιο μπάζο/καβαλιμένος/ανώμαλος/ναρκομανής είναι κανείς τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να βγει στην τηλεόραση.

είδε κανείς σας την αρβελέρ στην τηλεόραση; τον μπαμπινιώτη; τον πρόεδρο του αρείου πάγου;

εγώ την μπεζεντάκου, το φλωρινιώτη, τη θώδη, το γαλάτη, και ότι αλλο νούμερο κυκλοφορεί βλέπω!

ναι έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει.

αναρωτήθηκε κανείς γιατί βλέπουν τα ντοκυμαντέρ της ερτ και του σκάι οι τηλεθεατές με υποτιπώδες νου;

μπονζούρ κοπτοραπτού, σόρρυ για το μακροσκελές του σχολίου και φιλούθια!

Swell είπε...

O Λύκος κάθεται μπροστά στην τηλεόραση με γυρισμένη πλάτη, ώστε κουνώντας την ουρά του, να ξεσκονίζει την οθόνη. Μπρίλιαντ!

@Ria: Τί διαστροφή είναι αυτή, να βάζεις την Αρβελέρ δίπλα στο Σανιδά;

Giannis Kafatos είπε...

καλημέρα γειτόνισσα, είσαι καλά, γιατί ένα κομεντάκι σε ποστάκι μου με ανησύχησε!
επί του πλεκτού που λες κι εσύ τώρα τι να πω εγώ μπροστά στην ατάκα του πατρό σου: υποκλίνομαι
για την τηλέοραση που έχουμε θα σου μεταφέρω μια ατάκα της σοφής-κουκουβάγιας συναδέλφου μου (δε λέω το όνομά της γιατί δεν ξέρω αν η ίδια το θέλει)Βάσως Μ. "Γαμώ την ανάγκη μου για δουλειά"!
κι επειδή ως γνωστόν καμία δουλειά δεν είναι ντροπή "υποκλινόμαστε" πολλοί άλλοτε πολύ κι άλλοτε λιγότερο, αναλόγως των αναγκών!
κι ο νοών ενόησε!!!
;)
www.u-hoo.gr/gianniskafatos

ζαργανα είπε...

Χμμμμμμμ,
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛΟΙ μα όλοι μας παίζουμε στην ζωή μας κάποιο ρόλο. Εσύ είσαι κοπτοραπτού, εγώ ψάρι κι ο άλλος λύκος.. οπότε δεν χρειάστηκε καμιά διάνοια τηλεκριτικής να το υποδείξει αυτό στους αστέρες, οι καναλάρχες να τ' αβαντάρουνε κι οι τηλεθεατές να τσιμπήσουμε... Βγαλμένο από τη ζωή ητουνε...

Η επιλογή που έχει ο θεατής είναι αν θα το πάρει στα σοβαρά ή αν θα το δει με το μάτι του φάδερ σου και θα "παιξει" μαζί του για να πάει λίγο παραπέρα.

επίσης, η επιλογή αυτού που ανεβαίνει στην σκηνή είναι αν θα το κάνει μόνο για την δόξα και τα λεφτά ή θα πάρει τον ρόλο που επέλεξε κάθε φορά να παίξει "στα σοβαρά", το ξεσταυρι μου μέσα και να μοιραστεί το προσωπικό του παραμύθι με σκοπό να πάμε παραπέρα. Μούντζες, εδωδιμα αποικιακά ευπρόσδεκτα κι όλα στο πρόγραμμα είναι...

Σαφώς και έχουμε την τηλεόραση που αξίζουμε, εδω εχουμε την ζωή που μας αξίζει, νε σπά;

de profundis είπε...

Καλημέρα,

Με αλλά λόγια ο κάθε μαϊντανός για να βγει στα παράθυρα πρέπει να έχει τη δική του Μανιέρα. Είναι ενδιαφέρον να δούμε μερικούς που τα πλούσια υποκριτικά τους προσόντα τους επιτρέπουν να μην είναι μονοδιάστατοι αλλά ενσαρκώνουν με περισσή ευκολία πάνω από έναν ρόλο πχ

Νομάρχης –Πόντιος –Μακεδόνας -Ζορο-Θεοφοβούμενος Ψωμιαδης.
Ηθοποιός-Λαϊκό καλό παιδί –Αριστερός-Διανοούμενος Σ .Παπαδόπουλος
Ξεπερασμένος Γκόμενος –Φιλόσοφος –Καθηγητής -Μακεδονομάχος-Παοκτζης Ζουρ(λ)αρης.
Ποινικολόγος –Αθλητικολογος –Ηθικολόγος -Πατέρας- Μοντελοπνιχτης Κουγιας.
Επιστήμονας- Ερευνητής -Σεισμολόγος-Σε μένα το μπαγιοκο για την έρευνα Ουκ εστιν αριθμός
Και άλλοι πολλοί εις έκαστος εφ ω ετάχθη.

koptoraptou είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
koptoraptou είπε...

@ ria:

Το θέμα είναι ότι αυτοί που αναφέρετε, δεν θα κάνουν ποτέ τη χάρη – πλην του Μπαμπινιώτη, ίσως και σε…επιλεγμένα καταστήματα – να μπουν στη διαδικασία της παραθυροποίησης. Αν και δεν βάζω το κεφάλι μου στη φωτιά για κανέναν. Το θέμα είναι ότι ουδείς, ο οποίος ζει, μιλάει και σκέφτεται σε τηλεοπτικό χρόνο θα διάλεγε αυτά τα πρόσωπα για να ‘χει απέναντι του. Αυτό λέω. Χιχι! Καλησπέρες!

@ Swell:

Με όλη την εκτίμηση, αλλά η ουρά του Λύκου δεν κάνει για ξεσκόνισμα. Καμιάς πονήρως αλεπούς, ίσως. Μπάι δε γουέι, όντως ο Σανιδάς δίπλα από την Αρβελέρ κάτι (μου) κάνει… Την καλησπέρα μου!

@ giannis kafatos:

Σώπα παιδί μου, μια χαρά είμαι και μη σκιάζεσαι! Όσο για τη συνάδελφο που λες, όλοι τα ίδια λέμε. Δεν ξέρω βέβαια για πόσο θα τα λέμε! Τα φιλιά μου!

@ ζαργάνα:
Νατουρελμάν ε ζε κομπρέντ μον ορφί, μόνο που νομίζω ότι συμφωνούμε στο περιτύλιγμα και διαφωνούμε στην ουσία. Διότι όταν ο ρόλος γίνεται δευτέρα φύσις το θέμα δεν είναι ούτε η δόξα, ούτε τα λεφτά. Το θέμα είναι ότι κάποιος «κατάπιε» την προσωπικότητα σου, ο ρόλος δηλαδή, και όλη σου η ζωή, τηλεοπτική τε και μη, περιστρέφεται γύρω από αυτόν. Όσο για το αν έχουμε τη ζωή που μας αξίζει, αυτό δεν περιμένουμε να μας το πει κανείς, πόσω μάλλον η τιβί. Αυτό αποδεικνύεται μέσα από επιλογές σωστές ή ζαβές. Την καλησπέρα μου και καλώς ήρθατε!


@ de profundis:
Ερώτηση πρώτη: που ήσασταν, αγαπημένε; Δεν γίνεται δουλειά χωρίς εσάς, σας το ‘χω πει!
Ερώτηση δεύτερη: καλέ, θα με καταστρέψετε! Μόνο να ενοχληθεί κάποιος εκ των σεβασμίων κυρίων – βεβαίως, βεβαίως – που αναφέρετε και να αρχίσει να μ τρέχει, τι θα απογίνω εγώ μία μικρή και αδύνατη κοπέλα; Την καλησπέρα μου!

de profundis είπε...

Θα βαλουμε τον Κατσαντωνη,τον Λυκουρεζο να ασχοληθουν με την υπερασπιση σου.Αυτους τους ειχα ξεχασει.

koptoraptou είπε...

@ de profundis:

A,χα! Τώρα ησύχασα και μπορώ να φάω το βραδινό μου...

Ανώνυμος είπε...

Den einai omos adiko pou anthropoi poy exoyn kati na poyn den boroyn na exoyn kamia tixi s’ ayto to meso mono kai mono epeidi oi roloi exoun moirastei me tetoio tropo? Na ‘sai kala kai keep sewing.

vatraxokoritso είπε...

Η λύση είναι απλή, δεν έχεις συσκευή εκεί που δουλεύεις, αλλιώς δύσκολα θα παραμείνει κλειστή. Έτσι έκανα επί χρόνια, τώρα όμως που το γραφείο μου είναι στο σαλόνι συνέχεια ανοιχτή την έχω, χωρίς να την προσέχω πάντα. Αλλά δυστυχώς δεν την κλείνω...

ζαργανα είπε...

αν με τον όρο "προσωπικότητα" εννοείτε κάτι διαφορετικό από τον ρόλο που επιλέξαμε να παίξουμε στο θέατρο που λέγεται ζωή, τότε μάλλον διαφωνούμε ;-), αλλά δεν θα χαλάσουμε και τις καρδιές μας...

koptoraptou είπε...

@ ανώνυμος:

Άδικο είναι επίσης να παίρνετε στα σοβαρά κάτι που υπό άλλες συνθήκες – και έτσι όπως το έχουν φτιασιδώσει - δεν θα το συζητάγαμε ούτε για να χαχανίσουμε. Την καλησπέρα μου!

@ vatraxokoritso:

Καλώσ’την! Σωστά μιλάς, αλλά δεν…μπορώ Συνήθισα, βλέπεις. Κι όπου μικρομάθεις δεν γεροντοαφήνεις!

@ ζαργάνα:

Ακριβώς όπως το είπατε: δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας! Την καλησπέρα μου!

abttha είπε...

μωρή κοπτοραπτού, ποιον αποκαλέις βόδι στον τίτλο; εμένα; ντροπή σου;
και μάλιστα έβρι! ποιος να μ'έβρει; ε;
πάντως, το όνειρό μου είναι να γίνω μια διανοούμενη γλάστρα...
να πετάω που και που και καμιά ατάκα στυλ 'το μεταμοντέρνο λαϊκό τραγούδι είναι για τους νεο-πατριώτες' (τους παλιοπατριώτες τους στείλαμε στην παλιοπαναγιά)...
τηλεόραση δε βλέπω συνήθως...
το ραδιόφωνο ή τα σιντάκια μου παίζουν διαρκώς, κι όσο πιο πολύ δουλεύω τόσο πιο δυνατά βάζω τη μουσική που με απομονωνει από τα πάντα...
τώρα που με το πόδι χάνω τον ειρμό των σκέψεών μου (καθότι δε χορεύω πια καλαματιανό ή ανάπαιστο) και δεν κοιμάμαι εύκολα, προσπαθώ να χρησιμοποιήσω την τηλεόραση ως νανούρισμα, ούτε αυτό δεν κατάφερα...
σου λέω, έλα να κάνουμε μαζί μια εκπομπή, εσύ τίποτε ακόμη...
και να με λες και βόδι! φαρμακώθηκα κοπτοραπτού μου!

nikosm είπε...

Αφού υποκλιθώ κι εγώ στην ατάκα του πατρός σου θέλω να ρωτήσω αν εγώ που δε μπορώ να κοιμηθώ με ανοιχτή την τηλεοράση έχω κάποιο πρόβλημα. Είναι ψιλοάσχετη η απορία μου με το κλίμα αλλά δε βρήκα κάποια πιο ειδική από σένα να μου τη λύσει... Μήπως απλά με τρομάζει το τι θα μου ξημερώσει όπως του Λύκου ή είναι που είμαι παιδί της ησυχίας;;;

kanataki είπε...

παρα το χανγκόβερ μου προσπαθησα να συνταξω τις σκεωψεις μου

δεν τα καταφερα και αποφασισα να συμφωνήσω

ειδικά με το τι θα καναμε εμείς

φιλια αγαπημένη και πιο νέα

υγ γαμώ την πουτάνα μου

koptoraptou είπε...

@ abttha:

Βόδι; Εγώ; Εσάς;;; Ακόμη κι αν με ραπίσετε που λέει ο λόγος δεν πρόκειται να πάρετε τέτοια κουβέντα από το στόμα μου για την καλλονή σας. Άλλωστε, γλυκιά μου Μπάρμπι, ποτέ δεν βρίζεις μία κυρία που ξέρει να σέρνει ανάπαιστους και καλαματιανούς στις μέρες μας, της Καλομοίρας. Όσο για την εκπομπή, θα την κάνουμε πριβέ, μόνο για… συλλέκτες. Σου φιλώ το πονεμένο ποδαράκι, γίνε γρήγορα καλά και μη σκανιάζεις για την παλιοτηλεόραση.

@ nikosm:

Παιδί της ησυχίας; Και κάνετε παρέα μαζί μου; Α, θα σας «χαλάσω», αγαπητέ. Όσο για το ότι δεν μπορείτε να κοιμάστε με την τηλεόραση ανοιχτή, ένα θα σας πω: είστε εκνευριστικά υγιής! Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!

@ kanataki:

Χανγκ όβερ ακούω; Περάσατε υπέροχα δηλαδή; Πόσο χαίρομαι που τα πίνετε, περνάτε σούπερ και το πρωί δεν μπορείτε να πάρετε τα πόδια σας!!!
Σας φιλώ και να μου προσέχετε!


Παιδιά συγχωρέστε μου τις απουσίες, αλλά έχω ψιλοφρίξει με τα ωράρια μου εσχάτως!

de profundis είπε...

Και τα δικά μου ωράρια δεν πάνε πίσω.Μήπως θυμάται κανείς τη σημαίνει οκτάωρο?
Εγω νομίζω οτι οκτοώρες δεν δουλευουμε και 16 δουλευούμε κανω λάθος η είναι το αναποδο.
Καλό κουράγιο.

giousouroum είπε...

Koimithite ysixoi. Kai tin epauvrion i tivi idia tha einai. Alloste omas pou kerdizei den allazei.

koptoraptou είπε...

@ de profundis:

Σωστά τα λες. 16 δουλεύουμε και 8 δεν δουλεύουμε. Ποιος σε ενημέρωσε περί του αντιθέτου και ποιας κλαδικής ήταν; Τα φιλιά μου και καλά κουράγια.

@ giousouroum:

Ναι, αλλά κερδίζει; Γιατί στο διάφορο της βγαινουν λειψά της μαντάμ. Την καλησπέρα μου και σε εσάς!

http://chomatery.blogspot.com/ είπε...

καί η τηλεόραση απαντά:
"εικόνα σου είμαι κοινωνία καί σου μοιάζω!"

Μήπως φταίμε κι εμείς γιά την κατάντια της των καναλιών...

http://chomatery.blogspot.com/