Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2008

Θεολογικά ζητήματα...



Αποφεύγω να κάτσω στον κοπτοράπτη εδώ και καμιά δεκαριά μέρες.
Μαζί με εμένα κάθονται κι άλλοι δύο τύποι (όχι δεν σάλταρα! Μιλώ σοβαρά!).
Ο ένας κρατάει τρίαινα, έχει δυο μικρά βερνικωμένα κερατάκια και μου τσιμπάει τον πισινό κάθε που πάω να πω «δε βαριέσαι, κι αυτό θα περάσει».
Ο άλλος φοράει κελεμπία, ξεψειρίζει κάτι εκνευριστικώς λευκά γένια και σε κάθε μου αντίρρηση, με το δεξί του χέρι με χαϊδολογάει και με το αριστερό αστράφτει ξανάστροφες στον βερνικωμένο...
Το βασικό μας πρόβλημα – ημών των τριών – είναι ότι ο καθείς πιστεύει πως για ό,τι μου συμβαίνει φταίει ο άλλος...
Το παπουλάκι με τα λευκά γένια θεωρεί ότι πηγή των προβλημάτων μου είναι ο τύπος με την τρίαινα...

Ο βερνικωμένος πάλι φρονεί ότι το πρόβλημα μου είναι ο μπάρμπας που με ωθεί στην αδράνεια, σε μαθήματα του τύπου «γύρνα και το άλλο μάγουλο»...
Εγώ πάλι φρονώ ότι μου τα ‘χουν ζαλίσει κι οι δύο και τις τελευταίες μέρες ψάχνω εντομοκτόνο της προκοπής που να ξεπαστρεύει ζωύφια σαν και την πάρτη τους (δεν βρήκα...).
Δεν ξέρω – μα την Αγία Καραμέλλα – ποιος από τους δύο είναι πιο εκνευριστικός...
Πάω να ανοίξω τον κοπτοράπτη, - τσουπ! – ακάλεστος ο μεσιέ με τα λευκά...
Στο πρώτο γαζί, σκορτσάρει ο ένας κλώνος, κόβεται η κλωστή, αρχίζω τα πουστιρλίκια και λες και τον ερώτησα, πετάγεται ο μπάρμπας:
«Μη βαρυγκωμάς. Κανένας δεν περνάει καλύτερα από ‘σένα... Να, βλέπεις το αφεντικό σου; Είναι μόνο του, χωρίς φίλους, χωρίς κανέναν να τον αγαπάει πραγματικά, χωρίς έναν άνθρωπο να του χαμογελά γιατί το εννοεί...».
Φουρκισμένη βουτάω το ψαλίδι. Αφενός να φτιάξω τις κλωστές αφετέρου να πατήσω μια ψαλιδιά στο καφτάνι του μπάρμπα, να ‘χει να ασχολείται να μ’ αφήσει στη μιζέρια μου.
Δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ και – παφ! – σκάει το σκατό με την τρίαινα. Και με μια τσιριχτή φωνή το πουτανάκι...
«- Τι κάαααθεσαι;;; Κότα!!! Κοτάρα!!! Βούτα το ψαλίδι και κάν’τα όλα λίμπα! Μπες μέσα και μην αφήσεις γαζωτική για γαζωτική! Χαζή!!!! Να σου πιάνουν τον πισινό, δε σε πειράζει!!! Εγώ σε πειράζω που σου ρίχνω καμιά για να ξυπνήσεις!!! Σήκωωωω! Κοτάρα, κωλώστρα, ψευτοτσαμπουκά της δεκάρας!!!»
«- Μην τον ακούς!», πετιέται αναπτερωμένος ο μπάρμπας. «Η ζωή είναι ανηφόρα. Αυτός θέλει το κακό σου! Θέλει να μείνεις με το ψαλίδι στο χέρι. Δούλευε και έχει ο Θεός. Δηλαδή, εγώ...».
«- Μμμμμ! Ο ρήτορας! Τέτοια λέγε της να κάτσει μια ζωή εδώ πάνω, να βγάζει τα μάτια της για τα κουρέλια των άλλων. Ξύπνα, γελοία! Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου, μπαγλαμού!!!! Ε, μπαγλαμού!!!».

... Όπως καταλαβαίνετε, με τέτοιες παρέες κυκλοφορώ στην Αθήνα, καλοκαιριάτικα. Ούτε η Eurovision, ούτε τα καλλιστεία, ούτε το πάρτυ του Real, ούτε μια ταινία με ζόμπι που έδειχνε –μεγάλη η χάρη Του – το Mega, Δευτέρα ξημερώματα δεν μπόρεσε να με κάνει καλά...
Ένα αγαθό είχα εν αφθονία, η τρισέρμη, τον ύπνο, και το ‘χασα κι αυτό από τη μέρα που στο δεξί μου αυτί εγκαταστάθηκε ο θείτσος με τα πούπουλα και στο αριστερό μου το υπόθετο με το θειάφι και την τρίαινα.
Μακάριες οι γκόμενες των καλλιστείων! Πόσο θα ‘θελα να ‘χα την καΐλα τους! Πόσο θα ‘θελα τα ζόρια μου να λύνονταν με ένα απλό ξεμάλλιασμα. Και το μόνο μου ζόρι να ήταν ποια ξεφτίλω μου βούτηξε το στέμμα!


ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ:
www.funbumperstickers.com
www.dancollinscartoons.com

26 σχόλια:

Swell είπε...

Kαλησπέρα, βρε συ η μάνα σου δεν σ' έμαθε να μην κάνεις κακές παρέες; Εσύ παιδί πράμα...

koptoraptou είπε...

@ swell:

Κούπεπε! Είδες με τι τύπους πάνε και παίζουν τα παιδιά;

Ανώνυμος είπε...

ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ:

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Γράψε κι ας ειναι και οι΄10 εντολές! Μην εξαφανίζεσαι έτσι... Χριστιανή μου!!!

Βασιλική είπε...

κοβετε και ραβετε ομως καταπληκτικα!!!
και φυσικα μιλω και για τους τρεις σας!!
:)))

καλο βραδυ να εχετε!

ria είπε...

σου βρήκα λύση κοπτοραπτού!
πάρτους ένα τάβλι, θα ξημερωβραδιάζονται στις πόρτες και το πλακωτό και θα σ' αφήσουν ήσυχη. άσε που σε λίγο καιρό θα δεις ότι και το λευκό πουπουλο θα το γυρίσει σε πιο σκούρο!
τα σπορ αυτά, εξυψώνουν!!!!!

de profundis είπε...

Μιλάς με το Θεό μιλάς και με το διάβολο ,εκμεταλεύσου το κάποιοι που μίλαγαν μόνο με τον ένα απο τους δύο τα κονόμησαν (η τους έκλεισαν στο ψυχιατρείο)

Πάντως πολύ καλό αυτό που παίρνεις να μας το συστήσεις.

Aunt Donna είπε...

Τουμπεκιάσου φιλενάδα και κανε την πάπια.Θα βαρεθουν και θα φύγουν και οι 2
Αν στην τελική δεν τα καταφέρεις μη στεναχωριέσαι..όλοι τα ίδια πάθαμε.
;-Ρ

monahikoslikos είπε...

Αυτός με την τρίαινα εθεάθη το Σάββατο να κόβει βόλτες στο Σ/Μ που μπούκαραν οι κουκούλες, να τον προσέχεις...
Ο άλλος με τα λευκά που σε χαϊδολογάει είναι πολύ μαλαγάνας, να τον φοβάσαι...
Δύσκολη η ζωή των υποψιασμένων στις μέρες μας φιλενάδα

Giannis Kafatos είπε...

εν αρχή ... μέχρι τρεις είναι σχέση, οπότε απ' αυτή την άποψη είσαι οκ! Αν μπουν κι άλλα ... δαιμόνια στην παρέα τότε θα έχουμε μια τάση εκφυλισμού, εκμαυλισμού θα τολμούσα να πω της σχέσεως.
Τώρα, έχουμε μια κοντρίτσα να αντιμετωπίσουμε: σε θέλουν και οι δύο πολύ. Διαγκωνίζονται για την αγάπη σου με νύχια, τρίαινες κλπ.
Να τους στείλεις στο διάολο δε μπορείς, ούτε στην ευχή του θεού - θα μεροληπτήσεις.
Θα το πω ως γνήσιο αντρικό γουρούνι: μπας και τους κουνάς κι εσύ την ουρά σου μωρή τσαπερδόνα?
και μετά βάζεις εμάς τους "αγνούς του βλογκολιμανιού" να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα?
ε?
;)
σε τελική ανάλυση πρέπει να επιλέξεις μόνη σου, μονοι μας πέρνομε τις σοβαρές αποφάσεις
Μπιτουίν Στέργουεϊ του Χέβεν & Σύμπαθι 4 δε Ντέβιλ είσαι μόνη σου!
Δε μπορώ να βοηθήσω
;)
;)
www.u-hoo.gr/gianniskafatos

Ανώνυμος είπε...

Ο... Νονός

«Κόσμε, θέλω και δεν θέλω
Και μπορώ και δεν μπορώ
Μια με τον Θεό μιλάω,
Δυο με τον Εξαποδώ»

Μην ήσουν εσύ που το τραγούδαγες αυτό το άσμα;
Πέρα από την πλάκα, υποψιάζομαι καημούς, βαφτηστήρι μου..
Για να το ρίχνεις τόσο πολύ στην πλάκα το πράγμα πρέπει να πονεί.
Τι να πω; Ότι μπορεί να φταίει το... λάδι που σου ‘βαλα;
Όποτε με χρειαστείς, ξέρεις σε ποια... κολυμπήθρα να με ψάξεις.

Ανώνυμος είπε...

Κι εσι μαυρύλες; Τι διάωλω; Μία ήχαμε που ίτανε μαισα στη χαρρά και μας τη μαβρίσανε κι αυτύ!
Πολές φοραίς σε διάβασσα πρότι σου αφίνο σχόλυο κε τιν εφχί μου να σου παναι όλλα καλλλά!

Ένας θαβμαστίς του Μποστ

Agent Provocateur είπε...

Agaphth, etouth thn wra pou diavazw to exomologhtari sas, exei xemeinei sto radiofwno na paizei ANT1 k metadidoun ena teleiwmeno asma me titlo 'Otan gineis giagia pio polu 8a s agapaw'..!

Kai ekana provolh esena kai ta gkomenakia sou meta pollwn dekaetiwn na sou kanoun kantada (ntoumplarismena tote ka8oti 8a exoun ginei pio palia k ap' thn Akropolh...) ki esena akoma na to paizeis duskolh!

Asta na sou kanoun flirt/sex/temenades k o,ti allo me thn hsuxia tous... Esu sthn telikh kane panta tou kefaliou sou! ;)

abttha είπε...

τελικά, έτσι που τους περιγράφεις μωρό μου, αντιλαμβάνομαι πως μαλλον τους έχεις μπερδέψει...
μήπως αυτός με τα κερατάκια, έχει αποδεχτεί ακόμη και κερατάκια να έχει, και τρίαινα να βαστάει, προκειμένου να είναι κοντά σου, ενώ ο άλλος, ο μαλαγάνας, είναι ο δαίμων της ακηδίας, ο πραγματικός ήτοι δαίμων;
τι σου γραψα τώρα...
ε,
είναι απλώς γιατί ήθελα να σου γράψω...

koptoraptou είπε...

@ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ:

Τις 10 εντολές από τον Μωυσή, αγαπημένε. Από εμένα το μόνο που έχετε να λαβαίνετε είναι κανά πατρόν. Τα φιλιά μου!

@ Βασιλική:

Να! Βλέπετε; Μου το χαλάτε! Τι σημαίνει «και οι τρεις σας»; Εδώ προσπαθώ να τους ξεχάσω κι εσείς μου τους ξαναθυμίζετε. Ευχαριστώ για τα καλά λογάκια, πάντως. Καλησπέρες!

@ Ria:

Τάβλι, ε; Μπα, αφήστε το. Μ’ αρέσει κι εμένα το σπορ κι αντί να το χαλάσουμε το παρεάκι θα το φτιάξουμε περισσότερο.

@ de profundis:

Σιγά που θα σας δώσω από αυτό που παίρνω. Να βρείτε μοναχός σας! Χα! Ακούς εκεί… (Φιλιά και καλησπέρες!)

koptoraptou είπε...

@ aunt donna:

Συγχωρήστε με, αλλά εσάς σας έχω ξανακαλωσορίσει; Αν όχι, καλώστην! Σε αδερφή ψυχή μου κάνετε από το λίγο που σας διάβασα, το οποιον σημαίνει θα συνεννοηθούμε τα δυο μας. Λέτε, ε; θα δοκιμάσω, σας το ορκίζομαι!

@ monahikoslikos:

Ουτε τον ένα φοβάμαι, Λύκε μου, ούτε τον άλλο. Έτσι που το πάω, θα γίνω πελάτισσα του ενός να μου πετάει καμιά κονσέρβα για τις ζόρικες μέρες και θα χρειαστώ τα πούπουλα του αλλουνού, για να ‘χω να ξαποσταίνω… Την καλησπέρα μου!

@ giannis kafatos:

Γιάννη μου, στ’ ορκίζομαι ότι η μόνη ουρά που κουνιέται εδώ μέσα είναι του πουσικατιού μου και κανενός άλλου. Μπορώ να πω δε, ότι η ανάλυση σου πολύ με βοήθησε. Τόσο που λέω να αρχίσω τα πατερημά και τα απολυτίκια στον κερατάκη και τα καντήλια στον μπάρμπα. Τα φιλιά μου!

@ Ο… Νονός:

Νονέ, ένα έχω να σου πω: σκατά λάδι μου έβαλες.
Το βαφτιστήρι σου!

@ Ένας θαυμαστής του Μποστ:

Μόνο και μόνο για τον κόπο που – φαντάζομαι ότι – κάνατε να γράψετε αυτό το σχόλιο, σας απονέμω το βραβείο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου σχολιαστή. Όσο για τις μαυρίλες, που θα πάνε θα περάσουν! Την καλησπέρα μου!

koptoraptou είπε...

@ agent provocateur:


Σε σένα δε, μικρό μου, απονέμω το βραβείο του πιο διεστραμμένου σχολιαστή. Άκου να με φαντάζεσαι γιαγιά να με κορτάρουν τρίβολοι και μπαρμπάδες. Αχ, αγάπη μου, αν και εφόσον γίνω γριάδιον ο μόνος που θα ορέγεται να μου την πέσει θα είναι ο Άγιος Πέτρος. Την αγάπη μου, μικρό μου! Μπάι!

@ abbtha:

Ψηλή, ξανθιά, γαλανομάτα, 23χρονη καρακαλλόνα, μέσα στο μυαλό μου είσαι. Ο κερατάς είναι ο καλός και ο μπάρμπας είναι ο χθόνιος της υπόθεσης. Όσο για την ακατανίκητη επιθυμία σου να μου γράφεις, ένα σου λέω: να μου γράφεις! Ό,τι να ‘ναι. Από σένα δέχομαι ακόμα και παραγγελιές για ψώνια! Τα φιλιά μου!

aa-duck είπε...

Δεν αισθάνομαι και τόσο καλά, αγαπημένη μου koptoraptou, τα μάτια μου θαμπώσανε, η ανάσα μου βγαίνει κοφτή.
Από την άλλη, βέβαια, μόλις πριν από λίγο γύρισα από λουκούλλειο φαγοπιοτί ... Μπορεί να φταίει και ο συνδυασμός με το Amoxil του 1mg....

Αλλά, ΡΕ ΠΣΤ ΜΟΥ, πότε ΕΓΡΑΨΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΣΤΑΚΙΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΝΘΥΜΟΥΜΑΙ; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΜΠΛΟΓΚ;

Ουφ...
Χρειάζομαι ένα πατ-πατ ή θα λιγοθυμήσω.

Πάντως, αν σου δοθεί η ευκαιρία η καλή, αγαπημένη μου, μην ακούσ τον γέρακλα. Μα, κοίτα τον άλλονα, τι νέοσ, τι κόκκινοσ, τι σφρίγοσ!!!

Ξέρεις εσύ... Μόνο να έρθει η μαμιόλα η στιγμή! Μόνο αυτό!

φιλί* και ευχή \m/(=το συμβολάκι του κοκκινούλη, αχ)

Ανώνυμος είπε...

Κοπτοραπτού,

Χαίρομαι που σας άρεσε η φωτογραφία της προηγούμενης ανάρτησης.

Όσο για την παρούσα ανάρτηση...

Χαμογελάστε, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα:

http://www.eatliver.com/i.php?n=3119

Heliotypon είπε...

Οι κακές παρέες άρχισαν από όταν ήσουν μωρό. Από τη μιά η μάνα σου, ήκαι η γιαγιά σου, με τις συμβουλές, τους σταυρούς, τα κεριά και τα λιβάνια (μη μου πεις δεν ήταν έτσι...) από την άλλη όλα τα όμορφα και καλά απαγορευμένα! Και τώρα, βάζω στοίχημα, κάποες τέτοιες μαλακίες ακούς και μπερδεύεσαι! Ακόμα και μαλακισμένο το γυαλί (=TV) τα ίδια κάνει. Απ' τη μιά οι γελοίοι με τα γένια και το καλημαύχι, από την άλλη οι φιγουράτοι γκόμενοι, τα χλιδάτα πράγματα του κόσμου. Τι να κάνεις κι εσύ, μιά απλή κοπτοραπτού είσαι... Βούλωσε τα μάτια σου και τ' αυτιά σου στις μαλακίες και θα αλλάξεις αέρα.

Ανώνυμος είπε...

από koptoraptou:

@ aa- duck:

Τόσο καλά κι εσείς, αγαπημένη; Μάλλον θα είναι του καιρού. Τι να πω; Εσείς παίρνετε και αντιβίωση απ’ ό,τι βλέπω και δεν μπορώ να σας... κουράρω. Εν πάση περιπτώσει, μπόρα είναι θα περάσει. Κουράγιο, για να μη σας πω το άλλο το φοβερό: «Θα τα πούμε στην κόλαση», διότι με πρόλαβε ο κ. Βαλλιανάτος αν δεν με απατά η μνήμη μου. Τα φιλιά μου!

@ Ανώνυμος:

Να περνάτε συχνότερα, έχω να πω, να ανεβαίνει η διάθεση μας. Τα χαιρετίσματα μου.

@ Heliotypon:

Δεν μου αρέσουν τα αυθαίρετα συμπεράσματα (σας). Όσο για τα «κεριά και τα λιβάνια», «την μάνα μου» και τη «γιαγιά μου», προφανώς αυθαιρέτως αναφέρεστε σε δικές σας προσλαμβάνουσες και παραστάσεις. Το αν μπερδεύομαι με «μαλακίες» ή όχι, αφήστε με μόνη μου να το κρίνω και να...ξεμπερδευτώ. Κι εκτός από κοπτοραπτού είμαι και μεγάλο κορίτσι για να... «αλλάζω τον αέρα μου», όποτε γουστάρω εγώ.
«Τα μάτια μου και τα αυτιά μου» δεν τα «βουλώνω» γιατί εγώ δεν ζω στην αποστείρωση.
Μπορείτε να γράφετε ό,τι θέλετε. Προς Θεού, όμως, προσέχτε τις διατυπώσεις σας.

Ανώνυμος είπε...

Κοπτοραπτού,

Αν και δεν τα πάω καλά με τις δεσμεύσεις, σας υπόσχομαι να περνάω συχνά από το ιστολόγιό σας. Έτσι και αλλιώς απολαμβάνω να σας διαβάζω.

Για σήμερα προσφέρω, συγκεντρωμένη και συμπυκνωμένη, τη σοφία της μικρής μας καθημερινότητας:

http://www.murphys-laws.com/

Heliotypon είπε...

Δεν κατάλαβα αν γράφει ανώνυμος/η ή κοπτοραπτού. Πάντως αν είσαι η κοπτοραπτού πρέπει να σου πω ότι επεχείρησα να γράψω με κάποιο χιούμορ ανάλογο της γραφής σου αλλά φαίνεται ότι το διαφορετικό ύφος δεν λειτούργησε. Δεν είχα καμιά πρόθεση να προσβάλω την μαμά σου ή την γιαγιά σου αλλά όλες οι μαμάδες και όλες οι γιαγιάδες τα ίδια λέγαν και αυτό περιλαμβάνει, φυσικά και τις δικές μου. Βέβαια αν πάρεις όσα έγραψα τοις μετρητοίς μπορεί να παρεξηγηθείς αλλά το χιούμορ αυτόν τον στόχο έχει: να μην πάρουμε επί λέξει τα λεχθέντα. Αν η επιλογή μας είναι να τα πάρουμε, τότε δεν λειτουργεί κανένα κείμενο χιουμοριστικά. Τέλος πάντων δεν θα αναλύσω εδώ τη λειτουργία του χιούμορ. Ο Freud το έκανε, άλλωστε, πολύ καλλίτερα από μένα.

Αν το τελευταίο σχόλιο αφορά το δικό μου Blog σ' ευχαριστώ.

Cartman είπε...

@ Heliotypon

Αν δεν σ'αρέσει κάτι μην το κοιτάς εκτός αν είσαι μαζόχας και σ’αρέσει!

koptoraptou είπε...

@ ανώνυμος:

Καμία δέσμευση, φίλτατε. Όσο για τη σημερινή προσφορά σας ένα έχω να ρωτήσω: Που το ξέρατε ότι είμαι φαν των νόμων του Μέρφι; Μη σας πω ότι είμαι και η ενσάρκωση των περισσότερων από αυτούς! Την καλησπέρα μου!

@ Heliotypon:

Εγώ γράφω, απλώς δεν αφήνω κωδικούς σε ξένους υπολογιστές.
Άι νόου γουάτ χιούμορ ιζ. Άι όλσο νόου γουάτ χοντράδες αρ.
Δεν θα το συνεχίσω. Γιατί έτσι που το πάτε, το να σας πω «σάλτα και μπιπ», εσείς θα το δείτε ως πλάκα (;), εγώ πάλι όχι. Διαφωνούμε, λοιπόν. Και καθόλου δεν πειράζει.
Δεκτές οι διευκρινίσεις και χάρισμα σας ο Φρόιντ.

@ Cartman:

Καλώς τον αυτόκλητο τον υπερασπιστή, τον μαγκιώρο. Αράξτε, χοντρούλη. Την καλησπέρα μου!

ritsmas είπε...

Μα τί συζητήσεις είναι αυτές που γινόνται εις επήκοον όλων ; Κοκκινίζω σχεδόν και λέω : μα, αυτή η Κοπτοραπτού, κορίτσι πράμα σαν τα κρύα τα νερά, τί θέλει και μπλέκει με το πόπολο; Χάθηκε ένας ανωτεράρχης, κάτι τις πιο σπουδαίο, πιο γκλαμουράτο, πιο εξουσιαστικό ;
Λέμε τωρα...
Καλημέρες σας , πάντα καλα και με κέφια

koptoraptou είπε...

@ ritsmas:

Αχ, να χαρείτε Βανίλια! Μη με μπλέκετε εμένα με τους εξουσιαστές γιατί ξυπνάει η καρδιά μου η αναρχικιά και πετάει μολότοφ σε ακατοίκητα κεφάλια. Διότι γκλάμουρ, γκλάμουρ, αλλά αν στο Μανόλο Μπλάνικ δεν κρύβεις ένα δυναμιτάκι, δε λέει!
Τα φιλιά μου, Ριτσάκι!